Sprüche

SPRÜCHE IN OBWALDNER MUNDART
Sprüche in Obwaldner Mundart (Sprich) haben eine lange Tradition. Damit begonnen hat der wohl bekannteste Obwaldner Mundartautor Julian Dillier. In all seinen Publikationen gab es „Sprich“. Auch der Kernser Pfarrer Karl Imfeld hat im Bändchen „Verdrahd churzi Gschichtli“ spruchähnliche Gedichte verfasst. Schliesslich wendet auch Heidy Gasser diese Kurzform an. Als ich damit begann, für mich  ab und zu „Kalendersprich“ zu notieren, nahm ich diese Obwaldner Tradition auf. Einige dieser Sprüche habe ich auch als Leitgedanken für meine Website verwendet.

Romano Cuonz

 

  • Tyytsch und tyytlich – Nyw Kaländersprich

 

Äs isch äister ds Glyych:

MÄ säid MIÄR

und mäind doch

KÄINÄ.

*

Wiä das äim cha treeschtä:

Äs paar alt Hudlä id Chläidersammlig,

dervoor as mä d Zytig witerlist.

*

Da chäisch de uber dyy äigät Schattä springä,

wenn fir dich d Sunnä niä schyynd.

*

Fyr ysä TÄGLICH KAFFEE

hemmär d Indianer

scho 1492 gleerd

um iräs TÄGLICH BROOD bättä.

*

Wenn der Computer nid tuäd, wiän är sett,

nämt mengäinä ganz gärä wider

ä Tolggä im Räinheft i Chäif.

*

Was nitzds, wenn d Politiker

diä fuilä Chaartä äister wider nyyw mischlid.

*

Wenn d Bluämä tyyrär

und d Word billigär

wärdid , sinkd

d Hoffnig.

*

Diä äifachä Lyyt hend der Wyy zald

und d Raatsherrä hendä ufd Spesä gnu.

Und äinä hed i syyner Red gsäid,

das syg etz ä Tag gsi,

wo i d Zuäkumft wysi.

*

Der äint hed mid syynä abstraktä Helgä

gägä Totaluisverchaäif vo der Heimat

effentlich proteschtiärd,

der ander hed as Spekulant gnuäg verdiänäd,

as är sich diä Kunschtwärch fir sy guäd Stubä

nu hed chennä leischtä.

*

Naachäm Rägä schyynd d Sunnä:

Mid därä äifache Wyyshäit verdiänid

d Wätterfresch Gäld wiä Häiw.

*

Was der Puir nid kennd, frissd är nid,

säid mä.

Aber dä Tiär im Stal wird inäghirted.

*

Wasser predigä und Wy suifä

hends friäner gsäid.

Hyt säiti mä:

Linggs politisiärä und rächts uberholä.

*

Der Wäg zur Hell sig mid guätä Vorsätz pflaschteräd,

sägids.

Wenn das waar isch, gits fir diä, wo i Himmäl wend,

numä eis:

Mid dä Laschter wyyters machä.

*

Im Vorbyygaa abgspild

wiä vomä Tonband,

diä paar Flosklä:

Scheeni Word.

*

Wo ds Schaaf gwaared hed,

wer uf yyser Wäld regiärd,

heds gläitig ä Wolfspelz zuächä ta.

*

Mä sel i der Zyt sparä, de häig mä i der Nood,

sägid d Bankä.

Dermits nä d Lyyt äi gläibid,

zäigids vorzuä wiä mä Pläiti gaad.

*

Wenn di äinä fraagd:

Stimmds fir dich?

muäsch ä gspirä, obd antwortisch.

*

Wennder eper bis zum Schluss zuälosd,

ai wenär dy Gschicht

scho in- und usswändig kennd,

chaisch midäm zämä läbä.

*

Zittrigi Värs finä Liäbeserklärig:

Ä Bluämä mid Namä aredä.

*

Wer nid lugg laad, gwinnd

und

verlyyrd alli Frind.

*

Diä wichtigscht Erfindig nachäm Rad

isch der Chräisel.

*

Sachä gids,

vor dänä chäisch dervo läifä,

so gläitig asd magsch,

und si sind doch äister wider voorder.

*

Äs isch „mega cool“

z Korsika oder z Spaniä

id Feeri z gaa:

Wenn‘ s det bloos nid sevel  Fremdi hät!

*

Wenn der Spruch

„Es  singe, wem Gesang gegeben“

täät gältä,

blub äim so mängs erspaard.

*

Anere Vernissage

sind Chäsmecke und Brood hifig das,

wo nu am wenigschtä uiflyyd.

*

Wiä mengä frischä Wind

wird nach dä Waalä

zumä leewä Firzli.

*

(Unveröffentlicht  – Copyright bei Romano Cuonz).